Mae Brenin y tylluan yn eistedd ar ganghennau uchel y derw mawr. Yn y bore, gwelodd Elen, y llwynog ddoeth, yn cerdded ar hyd y llwybr. Yn agosaf, daeth Môrwen, y carw medrus, yn ddiogel o'i chwningen. Yn sydyn, ymddangosodd Gwawr, y gwyfyn chwilfrydig, oddi wrth y coed isel. Fe ddwedodd Brenin, "Croeso i'r cyfarfod hwn, ffrindiau."
Elen gwên a chytunodd, gan ddweud, "Mae'n braf gweld pawb gyda'n gilydd heddiw." Môrwen roddodd fwgwd o dasgau'r diwrnod, gan ddweud, "Rhaid i ni gydweithio heddiw." Gwawr yn meibio rhwng y dail, yn chwilota am straeon newydd yn y goedwig. Mae'r haul yn gwenu trwy'r brigau a'r awyr yn disgleirio. Mae'r cyfarfod yn llawn tawelwch a chyfeillgarwch rhwng y pedwar.
"Beth yw eich cynlluniau heddiw?" gofynnodd Brenin yn araf. "Rydym wrth ein boddau i helpu," meddai Elen. Môrwen yn edrych dros y dŵr yn y pellter. "Byddwn yn gweithio fel tîm, fel amgylchedd y coedwig," ychwanegodd Gwawr. Roedd y pedwar yn barod i fynd, gan chwilio am antur newydd yng nghefn gwlad Cymru.
Roedd Brenin, Elen, Môrwen a Gwawr yn cerdded i ddarganfod beth oedd yn digwydd yn y nentydd. Pan gyrhaeddon nhw, gwelwyd y dŵr yn llifo yn araf ac yn aflonydd. Roedd y cerrig ar y gwaelod wedi symud, gan greu rhwystrau mawr a chwmwl o ddŵr yn ymgasglu. Roedd y sŵn yn wahanol; nid oedd y nant yn llifo'n rhydd fel arfer.
Edrychodd Elen yn ofalus ar y rhwystrau a dweud, "Mae'r cerrig mawr yn rhwystro'r dŵr, ond mae'r llif yma'n rhy gryf i ni symud nhw'n hawdd." Roedd Brenin yn meddwl yn ddwys, gan edrych i fyny at y coed fel pe bai'n chwilio am ateb. Môrwen a Gwawr roedd yn syfrdanu wrth ddod yn nes at y dŵr, yn poeni am y newid sydyn hwn yn y nant. Roedd y coed yn ysgwyd yn y gwynt, ac roedd y gwynt yn chwerthin yn y canghennau, fel pe bai'n rhybuddio am rywbeth mawr.
"Rhaid i ni ddod o hyd i ffordd i ddatrys y broblem yma," meddai Brenin yn uchel. Gwawr oedd yn awyddus i helpu, gyda'i llygaid llawn chwilfrydedd a chwilfrydedd. "Allwn ni ddim gadael i'r dŵr sefyll i lawr fel hyn; mae'r bywyd yn y goedwig yn dibynnu arno." Roedd y grŵp i gyd yn poeni, ond roedd eu calonau'n gryf i wynebu'r her.
Elen yn sefyll ar lan y nant gyda'i dwylo â bennau yn barod i symud y cerrig mawr. Mae hi'n trio gwthio'r carreg agored, ond mae'r dŵr yn rhuthro'n gryfach na hi. Mae awel y gwynt yn chwythu'n oer ac Elen yn teimlo'n rhwystredig iawn. Brenin yn eistedd ar gyfer y coed agosaf, yn edrych ymlaen gyda'i llygaid doeth.
Môrwen a Gwawr yn edrych ar y dŵr sy'n llifo â nerth mawr ac yn torri'r sŵn tawel y goedwig. Môrwen yn ceisio cysgu'r dŵr gydag ewyn ei coesau, ond mae'n methu gyda'r llif crafang. Gwawr yn chrwydo'r coed o amgylch y nant i chwilio am ffordd arall i helpu Elen. Mae hi'n credu y gallwn ddefnyddio'r dail a'r coed i greu'r rhwystrau yn y ffordd.
Elen yn troi at ei ffrindiau gyda blychau yn ei llygaid, yn dweud, "Mae'n rhy gryf yma, rhaid i ni weithio gyda'n gilydd." Brenin yn gwneud sgrech yn dawel ac yn cynnig i helpu gyda'i syniadau. Maen nhw'n dechrau cynllunio gyda shallow garreg a choed bach i wneud y nant yn llai gwyllt. Mae'r awyr yn oeri wrth iddynt baratoi i geisio eto.
Gwawr a Môrwen yn codi eu bochau i edrych o amgylch y goedwig. Maen nhw'n gweld canghennau a phryfed yn gwneud gwaith caled. "Rhaid i ni dod â cerrig a brigau er mwyn newid llif y dŵr," meddai Gwawr. Môrwen yn cytuno a dechrau casglu pren a dail yn ofalus.
Yn y cyfamser, Brenin yn monitro'r afon a helpu Elen â chyngor. Elen yn llwytho'r cerrig yn dynn ar ddiwedd y bwyell. "Gwawr, galw ar y llyffant a roi cynnig ar y dŵr," dywedodd Brenin. Gwawr yn neidio i'r dŵr yn ofalus gyda'r llyffant bach ar ei gefn.
Môrwen yn symud y brigau i le eithaf digon da. Y dŵr yn dechrau llifo'n arafach ar hyd y nant. "Da iawn, mae'r gwaith yn galluogi'r dŵr i fynd yn rhydd!" meddai Elen. Maen nhw i gyd yn teimlo gwres o obaith a mwynhau'r gwaith tîm.
Roedden nhw'n sefyll wrth ymyl y nant a gwenu gyda'u gilydd. Dywedodd Brenin fod y bont wedi ei drwsio yn dda iawn a bod y dŵr yn llifo'n rhwydd eto. Roedd Elen yn hapus iawn ac yn mwynhau mwynhau'r awyr iach a'r sŵn tawel o'r dŵr. Môrwen a Gwawr oedd yn edrych ar y dŵr yn dawel, gan deimlo'n glir ac yn ddiogel yn y goedwig.
Roedd yr haul yn dechrau machlud a'r goedwig yn cael lliwiau melyn a phinc yn y nos. Roedd y pum cyfaill yn teimlo bod eu gwaith wedi llwyddo pawb. Gwnaeth Brenin adrodd stori fach am y Mabinogi i ddathlu'r diwrnod da. Rhoddodd Elen, Môrwen a Gwawr glywdaith fach i ddweud diolch i Brenin am ei ddoethineb.
Roedd y holl anifeiliaid yn y goedwig yn teimlo'n ddiolchgar ac yn hapus am y nant lân eto. Roedden nhw wedi gweithio gyda'i gilydd fel tîm a llwyddodd i gadw'r goedwig yn fyw. Gyda'r noson yn agosáu, roedd y pedwar cyfaill yn addo cadw'n agos a helpu unrhyw un sydd angen. Roedd y stori wedi dod i ben, ond cyflwynodd y goedwig newyddion da ar gyfer y dyfodol.